บทที่ 111

คำถามอันแผ่วเบาของชายหนุ่ม กลับทำให้หัวใจของอรัญญากระตุกวูบจนแทบหยุดเต้น เธอถอยหลังไปครึ่งก้าวเพื่อเว้นระยะห่าง พยายามหลบสายตาอันแหลมคมที่ราวกับจะมองทะลุเข้าไปถึงจิตวิญญาณของเขา

"ฉันไม่เป็นไรค่ะ" อรัญญาปฏิเสธเสียงแข็ง เธออยากจะไปให้พ้นจากผู้ชายคนนี้เต็มที รังสียะเยือกเย็นที่แผ่ออกมาจากตัวเขากำลังส่ง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ